De 80/90/100-regeling is een van de belangrijke oplossingen die kan worden besproken om het werken in de transportsector haalbaar te houden, vooral voor oudere werknemers. Deze regeling stelt chauffeurs in staat om minder te werken (80% van hun uren), tegen 90% van hun salaris, terwijl de pensioenopbouw volledig behouden blijft (100%). Het doel is om de fysieke en mentale belasting van het beroep te verlichten, zodat werknemers (gezonder) de AOW-leeftijd kunnen bereiken. Maar hoe is dit precies geregeld, en wat zijn de mogelijkheden voor verbetering?
Inhoudsopgave artikel
Wat is de 80/90/100-regeling?
De 80/90/100-regeling is een belangrijke maatregel die wordt besproken om het werken in de transportsector, vooral voor oudere chauffeurs, haalbaar en gezond te houden. Deze regeling biedt chauffeurs de mogelijkheid om minder te werken, bijvoorbeeld 80% van hun uren, tegen 90% van hun salaris, terwijl de pensioenopbouw volledig behouden blijft (100%). Het doel is om de fysieke en mentale belasting van het chauffeursberoep te verlichten, zodat werknemers in staat zijn om (gezonder) de AOW-leeftijd te bereiken. Deze regeling biedt chauffeurs de kans om hun werkdruk te verlagen zonder al te grote financiële nadelen, wat essentieel is in een sector waar de werkdruk vaak extreem hoog is.
Huidige toepassing van de 80/90/100-regeling in de transportsector
Op dit moment zien we in de cao’s buiten die van de transportsector dat zulke regelingen steeds vaker worden besproken, maar nog niet standaard zijn. Het invoeren van een ouderenregeling zoals de 80/90/100-regeling hangt vaak af van onderhandeling tussen vakbonden, werkgevers en cao-partijen. Daarnaast is de regeling niet goedkoop: Hoewel op het eerste oog de werkgever voor het grootste deel van de kosten in aanmerking komt zal het echter ook een positieve uitwerking hebben.
Ondanks de kosten biedt de regeling dus ook voordelen voor bedrijven, zoals meer ruimte voor jonge instroom. Door senioren minder te laten werken, komen er uren vrij voor nieuwe chauffeurs, een cruciaal voordeel in tijden van personeelstekort. Tevens dringt men met de regeling de kans op uitval door overbelasting op latere leeftijd terug. En geeft dit in positieve zin een uitwerking op de ziektekosten voor een onderneming.
Waarom is er nog geen 80/90/100-regeling opgenomen in onze cao?
1. Kosten en financiering: Werkgevers dragen een deel van de kosten voor de regeling, wat kan leiden tot terughoudendheid. Het gebrek aan een landelijke standaard maakt het bovendien moeilijk om de regeling uniform in te voeren.
2. Beperkte bekendheid: Veel chauffeurs weten niet dat ze middels de cao onderhandelingen recht zouden kunnen verwerven op zulke regelingen.
3. Tekort aan jongere chauffeurs: Hoewel de regeling nieuwe instroom mogelijk maakt, blijft er in de sector een breed tekort aan jonge chauffeurs. Dit beperkt de mogelijkheid om werkdruk te verlichten voor ouderen. Dit laatste is een zaak die de sector door het uitblijven van modernisering aan zich zelf te danken heeft.
4. Geen verplichte richtlijn in de cao
In tegenstelling tot andere sectoren, zoals de bouw of zorg, is er binnen de transportsector nog geen verplichting om een ouderenregeling zoals de 80/90/100-regeling op te nemen. Dit maakt de invoering afhankelijk van onderhandelingen per cao-periode. Zonder landelijke afspraken blijft het vaak bij intenties zonder concrete actie.
Onze visie op de 80/90/100-regeling en waar wij voor strijden
Wij geloven dat de 80/90/100-regeling een must is in de transportsector. Het is sociaal onverantwoord om oudere werknemers, die zeker in het beroepsgoederenvervoer decennia van zware dienstjaren achter de rug hebben, de volle werkdruk te laten dragen tot de verhoogde AOW-leeftijd. De regeling moet daarom in de cao en mogelijk ook landelijk worden gestandaardiseerd, en de overheid kan hierin bijdragen door fiscale voordelen voor werkgevers in te stellen.
Waar VBGv voor pleit met betrekking tot de 80/90/100-regeling
Een generaal ouderenbeleid: Regelingen zoals de 80/90/100 moeten niet enkel afhankelijk zijn van cao-onderhandelingen, maar verankerd worden in wet- en regelgeving.
Extra vakantiedagen vanaf 55, 60 en 65 jaar: Dit geeft oudere chauffeurs ruimte om te herstellen van de fysieke en mentale belasting.
Betere pensioencommunicatie: Werknemers moeten weten wat hun opties zijn en hoe ze gebruik kunnen maken van regelingen. Daarnaast pleiten wij ook voor een gegarandeerd en geïndexeerd solidair pensioen.
Geef de chauffeur de plek die hij verdient – aan de onderhandelingstafel!
Als lid van de VBGv geef jij ons de kracht om te vechten voor een sector waarin chauffeurs eindelijk gehoord worden. Wij strijden om artikel 11 in ons arbeidsvoorwaardenbeileid af te dwingen en de 80/90/100-regeling in de CAO te krijgen.Maar dat lukt alleen met jouw steun. Hoe meer leden zich aansluiten, hoe sterker onze stem en hoe dichter we bij de onderhandelingstafel komen. Immers, de sector bepaalt wie er aan de cao-tafel hoort te zitten. De georganiseerde chauffeurs uit de praktijk horen aan tafel – zij weten als geen ander wat er speelt en moeten mee kunnen beslissen over hun eigen en jouw toekomst. Samen kunnen we een vuist maken voor eerlijke arbeidsvoorwaarden, respect voor ons vak en een gezonde overgang naar pensioen. Sluit je aan en maak het verschil!
Nog geen lid van VBGV?
Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.
