Een nieuwe overeenkomst tussen werkgeversorganisaties en vakbonden maakt dat mogelijk.
En het roept een scherpe vraag op: als het in Italië kan, waarom lukt het in Nederland dan niet?

In dit artikel laten we zien hoe Italië het aanpakt, wat Spanje al eerder deed, en wat onze cao transport daarvan kan leren. Want bij VBGv kijken we verder dan de grens — om te laten zien dat het ook anders kan.

Wachttijd betaald: einde aan de ‘dode uren’

De overeenkomst voorziet in een loonsverhoging voor chauffeurs om de zogenaamde dode tijd te overbruggen — de uren waarin chauffeurs niets kunnen doen omdat ze wachten tijdens laden, lossen of douaneafhandeling.

Het doel is duidelijk: de arbeidsomstandigheden verbeteren en gekwalificeerde chauffeurs behouden in een sector die kampt met een chronisch personeelstekort.

De afspraak werd gesloten tussen de werkgeversverenigingen Confartigianato Trasporti Lombardia, CNA-Fita, CLAAI en Casartigiani Lombardia en de vakbonden FIT-CISL, UILTRASPORTI en FILT-CGIL.

De regeling voorziet in een financiële compensatie voor werkonderbrekingen die niet de schuld zijn van de werknemer, maar noodzakelijk zijn voor logistieke processen.

De toeslagen — tot 800 euro bruto per maand, afhankelijk van de duur en het type wachttijd — komen bovenop een algemene loonsverhoging van 250 euro per maand.

Italië als voorbeeld voor transport in Europa

Volgens het platform Trasporti Italia telt Lombardije ruim 6.000 transportbedrijven met in totaal ongeveer 80.000 werknemers. Ondanks de economische uitdagingen wordt het tekort aan chauffeurs in Lombardije geschat op zo’n 20.000.

Het beroep van vrachtwagenchauffeur blijft zwaar: lange afstanden, onregelmatige werktijden en hoge opleidingskosten. De nieuwe overeenkomst moet het beroep aantrekkelijker maken en het personeelsverloop tegengaan.

Confartigianato Lombardia sprak van “het dichten van een regelgeving lacune” — een stap die toekomstige juridische conflicten tussen werkgevers en chauffeurs kan voorkomen. De vakbonden benadrukken dat de deal de sociale bescherming van chauffeurs versterkt en hun essentiële rol in de logistieke keten erkent.

Spanje: vergoeding na één uur wachten

Ook Spanje pakte het probleem al aan. Sinds maart 2022 verplicht de wet verladers om een vergoeding te betalen aan expediteurs na één uur wachttijd tijdens het laden of lossen.

Daarnaast mogen chauffeurs daar niet meer zelf laden of lossen, en is het logistieke proces grotendeels gedigitaliseerd.

Destijds werd deze Spaanse wet gezien als voorbeeld voor andere EU-landen, maar brede navolging bleef uit.
Modernisering is in Nederland nog altijd een achtergesteld kindje — werkgevers beloven al jaren verandering, maar voegen zelden daad bij het woord.

Gemiddeld meer dan vier uur wachttijd per dag

Volgens een rapport van Federtrasporti uit 2022 wachten Italiaanse chauffeurs gemiddeld 4,35 uur per dag. Dat is bijna de helft van hun rijtijd en een derde van hun totale werktijd.

Ja, ook in Italië werken chauffeurs gemiddeld meer dan 13 uur per dag. Op basis van 83.000 geanalyseerde werkdagen komt dat neer op jaarlijks ruim 330.000 verloren uren — het equivalent van 42.000 volledige werkdiensten.

Deze inefficiëntie kost de sector ongeveer 10 miljoen euro per jaar. De wachttijd beperken door de rekening rechtstreeks en wettelijk vorderbaar bij de verladers te leggen , kunnen transportbedrijven hun omzet met zo’n 15 procent verhogen.

De overeenkomst in Lombardije is dus één van de eerste concrete maatregelen die dit probleem echt aanpakken — en kan de weg vrijmaken voor internationale afspraken over wachturen.

Wachturen in de cao transport: discussie zonder einde

Ook in Nederland blijft de discussie over wachturen al jaren slepen, ondanks de duidelijke regels in de CAO-BGV.

Voor werkgevers drukken wachturen op de winstmarge, en in veel gevallen wordt het bedrijfsrisico onterecht afgewenteld op de chauffeur. VBGv ziet regelmatig dat wachturen onterecht worden geschrapt of niet worden betaald.

Werkgevers proberen hiermee het bedrijfsrisico te verleggen naar hun chauffeurs, dit is allesbehalve fair.
Wachttijd is immers onderdeel van het werk — geen verantwoordelijkheid van de werknemer.

Goed voorbeeld doet goed volgen

Willen werkgevers echt nieuw personeel aantrekken, dan moet dat beginnen bij eerlijk belonen.
Geen campagnes of opleidingssubsidies, maar structurele waardering voor alle arbeidsvoorwaarden. Dus ook voor de tijd die verloren gaat buiten de schuld van de chauffeur.

De Italiaanse en Spaanse voorbeelden tonen aan dat het anders kan: de veroorzaker betaalt de wachttijd.

Deze aanpak maakt opdrachtgevers bewuster van de kosten die zij veroorzaken. Bovendien zorgt het ervoor dat chauffeurs én transportondernemers minder druk ervaren, terwijl de sector efficiënter wordt.

Conclusie: de wachttijd moet eerlijk beloond worden

De regeling in Lombardije laat zien dat het kan: betaalde wachttijd, een eerlijker loon en meer inzicht en respect voor de chauffeur en transporteur.

Vereniging Beroepsgoederenvervoer pleit voor dezelfde aanpak in Nederland. Laat de wachttijd betaald worden door de veroorzaker — logisch toch?

The post Krijg je als chauffeur betaald voor wachttijd? Zo doen ze het in Italië / Spanje! appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

De nieuwe cao kwam niet met groot nieuws, maar stilletjes. Alsof iemand de kurk van de fles trok, zonder dat er iets te vieren viel. Vier procent erbij, de RVU verlengd, vakantiedagen eerlijker berekend — op papier lijkt het netjes. Toch voelt het anders.

Want achter elk plusje zit ook een maar. De prijzen stijgen harder dan de lonen, beloften blijven half waar, en de mensen die het werk doen, zien zichzelf amper terug in de uitkomst. Leen Drooger kijkt er met open ogen naar en vraagt zich af: wie wint er eigenlijk, als chauffeurs steeds harder rijden maar niet echt vooruitkomen?

Blij met het cao-resultaat?

Het zag er niet naar uit dat we vóór 1 januari een nieuwe cao zouden hebben. Maar plotseling — als een duveltje uit een doosje — was daar het onderhandelingsresultaat voor 2026. Klik op de link om alle voorstellen voor het nieuwe CAO te bekijken.

Ik moest denken aan een gesprek met een van onze leden. Iemand die ooit lid was van het zwabberende CNV en fijntjes opmerkte dat het vakantieloon eindelijk eens moest worden berekend zoals de Europese en nationale rechtspraak voorschrijft. Enkele maanden eerder had de CNV-onderhandelaar haar nog verzekerd dat dat écht niet van werkgevers kon worden geëist, want dan zouden ze massaal failliet gaan.
Laat dat even inzinken: een vakbond die de belangen van werkgevers boven die van hun eigen leden stelt. En dan wel beslissen over onze arbeidsvoorwaarden. Hoe dan?

Waarschijnlijk was de maatschappelijke druk van buitenaf, en ja, ook van VBGv — te groot geworden. Dus is in het resultaat eindelijk opgenomen dat de waarde van een vakantiedag wordt aangepast aan de wet. Eerlijk gezegd verbaast het me al lang niet meer dat de traditionele bonden hun vertrouwen van leden verliezen. Ze vergeten voor wie ze ooit zijn opgericht.

4% erbij — en dat noemen we vooruitgang

Vier procent loonsverhoging, bij een verwachte inflatie van rond de 3,3 procent. Op papier dus één procent winst. In de supermarkt voelt dat anders. De looneis van 7% verdween geruisloos in de prullenbak. Daar staat dan tegenover dat het vakantieloon wordt aangepast aan de wet. Chapeau? Of toch een sigaar uit eigen doos?

RVU verlengd — gelukkig maar

De zwaar-werkregeling loopt vijf jaar door. Terecht, want te veel collega’s halen hun AOW-leeftijd niet eens, of komen daar in zo’n slechte gezondheid aan dat genieten van je oude dag voor altijd een illusie blijft. Daarnaast blijft de financiële krater tussen de RVU uitkering en het gemiddelde chauffeursloon een feit. Is RVU voor chauffeurs eigenlijk wel reëel bruikbaar?

Parkeren, laden en gezond verstand

Parkeerkosten voor de werkgever — eindelijk. Dat dit anno 2026 nog een discussie is, zegt genoeg over hoe scheef de sector soms kijkt naar de mensen die het werk doen. Ook laden met een elektrische vrachtwagen telt voortaan als werktijd. Voor mij vanzelfsprekend. Het hoort bij het werk, punt.

Nog geen 80-90-100-regeling

Dit blijft een gemiste kans. In andere sectoren is het al jaren normaal dat ouderen wat minder kunnen werken zonder meteen te worden gestraft in hun inkomen of pensioen. In onze sector blijft het bij werkgroepen en verkenningen. Ondertussen tellen de jaren genadeloos door.

Tien procent beslist voor de rest

Wat me misschien nog het meest stoort: het zijn straks de leden van de grote bonden — nog geen tien procent van de werkenden — die bepalen wat er voor de andere negentig procent gaat gelden.
Daarna zet een minister er een stempel “algemeen verbindend verklaard” op en klaar is Kees. De cirkel is weer rond.

“Ik heb in twintig jaar vakbondswerk veel woorden gehoord,
maar pas iets gezien als chauffeurs zelf hun stem lieten horen.”

– Leen Drooger | Bijna twintig jaar vakbondservaring

Tijd voor open ramen

Het zou de cao-partijen sieren om eindelijk ook alle spelers toe te laten aan de onderhandelingstafel.
Zolang het dezelfde polderkartel-clubjes blijven, die van kleur verschieten zodra het ze beter uitkomt, verandert er wezenlijk niets. Dat is niet gezond voor de sector, niet voor de chauffeur en ook niet voor de geloofwaardigheid van vakbonden zelf.

En terwijl iedereen het over de “nieuwe” cao heeft, loopt de SOOB-cao gewoon rustig door tot 30 juni 2027. Vijf jaar lang, met tientallen miljoenen euro’s aan opleidingsgeld. Daar hoor je ze dan weer niet over.

Misschien is dat wel de echte rode draad van ons vak: de mensen op de weg bewegen altijd, maar de bestuurders daarboven staan stil.

Benieuwd naar alle nieuwe voorstellen voor het nieuwe CAO? Bekijk het volgende artikel
” onderhandelingsresultaat voor 2026 ”

Over de auteur

Leen Drooger kent de sector door en door.
Bijna twintig jaar vakbondservaring, ruim vijftien jaar ondernemingsraad, mede-oprichter van Chauffeurstoekomst en sinds 2022 bestuurslid bij Vereniging Beroepsgoederenvervoer (VBGv).
Heeft een passie voor arbeidsrecht — en een uitgesproken hekel aan onrecht.

The post Column Leen Drooger: Wie wint er eigenlijk met het nieuwe cao? appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Dit artikel neemt jullie nogmaals mee in een veelbesproken probleem binnen ons vakgebied. Een probleem waar wij dagelijks over praten, maar waar beleidsmakers liever voor wegkijken.

Het tekort aan parkeerplaatsen in het beroepsgoederenvervoer: een onmiskenbaar groeiend gevaar!

Dagelijks worden vrachtwagenchauffeurs gedwongen om pauzes te nemen op plekken die ongeschikt zijn. Dit veroorzaakt overlast, onveilige situaties. Daarnaast zorgt het voor gebrek aan basisvoorzieningen zoals toiletten en verlichting. Officieel zijn er in Nederland 4200 parkeerplaatsen voor vrachtwagens, maar dat is bij lange na niet genoeg. Het probleem is zo groot dat er drastische veranderingen nodig zijn. Maar in plaats van actie te ondernemen, blijft de overheid op de begroting korten en worden zelfs BTW-verhogingen besproken, terwijl investeringen in parkeerplaatsen uitblijven.

Vakbonden kiezen er vaak voor om compromissen te sluiten om hun positie in de lobbykamers te behouden, in plaats van zich echt hard te maken voor de chauffeurs. Maar het parkeerprobleem is niet slechts een beleidskwestie. Het laat zien hoe weinig waardering er is voor vrachtwagenchauffeurs en hoe weinig begrip er bestaat voor de dagelijkse uitdagingen en gevaren van ons werk.

Jan Slotboom: Een strijd die ons verenigde

Vorig jaar hebben we allemaal de strijd van Jan Slotboom kunnen volgen. Het was een gezamenlijke strijd. Eindelijk kreeg het parkeerprobleem, aandacht die het verdiende. De media spraken erover, beleidsmakers konden er niet meer omheen. Toen de publiciteit groeide, zagen vakbonden hun kans schoon en kaapten de hype. Niet om het probleem op te lossen, maar om zichzelf te profileren en daarmee leden te werven.

Bij VBGv hebben wij dit probleem vanaf onze oprichting op de agenda staan, niet omdat het politiek interessant is, maar omdat wij het zelf als gevaarlijk, lastig en als niet meer van deze tijd ervaren. Wij kennen de gevaren onderweg, voelen de druk en weten hoe het is om geen geschikte rustplek te kunnen vinden. Daarom steunden wij Jan Slotboom vanaf het eerste moment in zijn strijd tegen de parkeerchaos.

Wie dragen de kosten van het parkeerprobleem in het beroepsgoederenvervoer?

Naast het feit dat er te weinig parkeerplaatsen zijn, komt daar nog een extra probleem bij: de kosten. In de huidige cao wordt parkeren nog steeds gezien als een persoonlijke uitgave van de chauffeur. Dat is onacceptabel. Parkeerkosten moeten logischerwijs onderdeel worden van de bedrijfskosten en door de werkgever worden vergoed. Per slot van rekening gaat het hier om een bedrijfsvoertuig en noodzakelijke levensbehoeften. Dit vereist een nieuwe aanpak in de cao. Hiervoor verwijzen we naar artikel 23 van ons arbeidsvoorwaardenbeleid en pleiten we voor een herziening van de situatie. Een bouwvakker of vertegenwoordiger betaalt ook niet zelf de kosten voor het parkeren van zijn bedrijfsvoertuig. 

Wij blijven voor jullie strijden! Jij ook voor ons?

Nu de media-aandacht is weggeëbd, blijft VBGv doorgaan. Samen met onze leden hebben we besloten dat dit probleem veel te belangrijk is om te negeren. Waar we vorig jaar nog nieuw waren in een duidelijke vaste koers, is onze missie voor 2025 en de toekomst helder en staat vast: 

De chauffeur moet weer aan de onderhandelingstafel van de cao komen. Alleen zo kunnen we ervoor zorgen dat de echte problemen uit de praktijk worden aangepakt.

Wij merken dat steeds meer werkgevers, HR managers, beleidsmakers en instanties ons serieus nemen. Ze kloppen steeds vaker aan bij ons voor informatie. Dit laat zien dat onze stem gehoord wordt. 

Onze kracht zit in onze leden. De slogan luid, Door de leden, voor de leden. Hoe groter onze beweging, hoe sterker onze positie.

Jij kunt helpen. Jij kunt onderdeel worden van een beweging die de chauffeur weer centraal stelt. Jij kunt ons helpen het respect te herstellen dat ons beroep verdient. Voordat het te laat is. Word lid van VBGv en strijd mee voor eerlijke arbeidsvoorwaarden en een veilige werkomgeving.

Nog geen lid van VBGV?

Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.

Lees hier meer over het lidmaatschap

The post Parkeerchaos in het beroepsgoederenvervoer: Een enorm en blijvend probleem in 2025 appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Je lijf werkt, maar je hoofd is moe: heb ik een burn-out?

Hoe kan het dat we als samenleving zo weinig erkenning tonen voor deze cruciale beroepsgroep? Chauffeur zijn is een zware taak. Het is een beroep waarin lange dagen, onregelmatige werktijden, en het trotseren van weersomstandigheden – van regen tot sneeuw – de norm zijn. Chauffeurs zorgen ervoor dat de meest uiteenlopende goederen onder alle omstandigheden veilig op hun plek komen. Elke chauffeur kent het gevoel: een paar uur rust op een rumoerige overvolle parkeerplaats, de klok in de gaten houden, hopen dat je morgen op tijd bent. De werkdruk voelt als een last die nooit verdwijnt. Soms vraag je je af: hoe lang kan ik dit nog volhouden? Burn-out is geen modewoord meer in onze sector; het is realiteit. Voor veel collega’s is deze mentale grens al ooit bereikt. Het vak valt dan ook onder de zware beroepen.

Oorzaken van hoge werkdruk en burn-outs in het beroepsgoederenvervoer

1. Strenge regelgeving: De rij- en rusttijdenwet verplicht chauffeurs tot strakke tijdschema’s. Vanaf 2025 moeten ritgegevens van 56 dagen worden bewaard, wat administratieve lasten verhoogt.
2. Tijdsdruk, boetes en een wirwar aan regels: overvolle parkeerplaatsen in combinatie met rij en rusttijden of een wijziging in planning kunnen al snel leiden tot overtredingen en de consequenties​ voor de chauffeur.
   
3. Gebrek aan autonomie: Veel chauffeurs hebben weinig controle over hun planning. Werkgevers en planners focussen sterk op productiviteit, dit gaat vaak ten koste van de fysieke en mentale gezondheid​. Ook het onregelmatig eten en rusten legt druk op deze gezondheid.
   

Waar zit de kracht van verandering?

Als vakbond gerund door chauffeurs weten we dat de oplossing niet altijd simpel is. Maar we weten ook dat verandering begint met luisteren naar elkaar. Communicatie is dan ook enorm van belang. Samen staan we sterker. Hier beneden volgen een aantal stappen die gezamenlijk gezet moeten worden.

Verandering begint op het moment dat we stoppen met theorie dicteren vanachter een bureau, en luisteren naar de mensen in de sector, de praktijk en achter het stuur.

– Ger Trines
Voorzitter chauffeursraad, bestuurder VBGv

Verbetering van vervroegde uittreding in transportsector

Doordat de werkdruk steeds vergroot is de landing naar een goed pensioen steeds zwaarder. VBGv strijd voor een zachte landing met een goede pensioensregeling. Onze CAO loopt nog niet in de pas met de huidige werkdruk en loopt dus achter. 

Lees hier alles over hoe wij ons in zetten voor verbetering vervroegde uittreding in de transportsector.

Nog problematischer wordt het doordat er weinig ruimte is om bij klanten daadwerkelijk rust te nemen. In vrijwel alle gevallen zou het verbeteren van de regelgeving rondom het laden van elektrische vrachtwagens noodzakelijk zijn, zodat opladen wordt gezien als een werkonderdeel in plaats van een pauze. De cao vermeldt dat er pas van rust kan worden gesproken als de werknemer geheel vrij van verplichtingen en locatie gebruik kan maken van zijn tijd.

Daarnaast is het voor chauffeurs vaak moeilijk om rustmomenten te vinden door het schrijnende tekort en de voortdurende zoektocht naar parkeerplaatsen. Dit neemt waardevolle tijd weg van hun rust, wat de mentale belasting verder verhoogt. Om de rust voor chauffeurs te verbeteren, is het van groot belang om huidige situatie rond de parkeergelegenheden te verbeteren, zodat er altijd voldoende plek is voor een echte pauze. Hierin schiet de sector en onze overheid ernstig te kort.

Chauffeurs aan het stuur bij de Cao-onderhandelingen

Veel chauffeurs voelen zich over het hoofd gezien in een systeem dat draait om efficiëntie, waar wij vaak niet meer als mensen worden gewaardeerd nog gehoord, maar wij slechts als cijfers in een spreadsheet naar voren komen. Bij VBGv begrijpen we deze worsteling, want we rijden op dezelfde weg en voelen dezelfde hobbels. Wij kennen de praktijk door en door en weten wat er echt speelt op de weg en in het werk.

Het is tijd voor verandering, en die verandering begint bij ons. Geen zwaar betaalde beleidsmakers die op afstand beslissen wat goed voor ons zou zijn, maar wijzelf – chauffeurs met ervaring – aan de onderhandelingstafel. Door lid te worden van VBGv, geef je ons de kracht om namens jou te spreken en de sector grondig te hervormen. Uiteindelijk is het toch echt de sector die bepaalt wie er aan de onderhandelingstafel zit, en niet zoals vaak geveinsd de huidige sociale partners.  

Samen staan we sterker!

We zetten ons in voor betere werkomstandigheden, eerlijke rusttijden en een CAO die écht recht doet aan ons zware werk. We verdienen respect, niet alleen als chauffeurs, maar ook als mensen. De weg naar verandering is misschien lang, maar samen rijden we deze route – schouder aan schouder. Jouw stem telt, en samen maken we het verschil.

Nog geen lid van VBGV?

Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.

Lees hier meer over het lidmaatschap

The post Enorme mentale druk en burn-outs voor chauffeurs: hoe ga ik ermee om? appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Toch horen wij keer op keer dat veel chauffeurs weinig tot geen merkbare waardering ervaren – zelfs niet op de Dag van de Chauffeur zelf. Over waardering gedurende de rest van het jaar hoeven we al helemaal niet te spreken.

Een zwaar beroep zonder voldoende waardering

Hoe kan het dat we als samenleving zo weinig erkenning tonen voor deze cruciale beroepsgroep? Chauffeur zijn is een zware taak. Het is een beroep waarin lange dagen, onregelmatige werktijden, en het trotseren van weersomstandigheden – van regen tot sneeuw – de norm zijn. Chauffeurs zorgen ervoor dat de meest uiteenlopende goederen onder alle omstandigheden op hun bestemming komen. Het vak valt dan ook onder de zware beroepen.

Daar komt nog bij dat chauffeurs een hoge mate van verantwoordelijkheid dragen. Ze zijn eindverantwoordelijk voor de kostbare truck, het brandstofverbruik, eventuele schade aan goederen, en de veiligheid op de weg. Het is een van de weinige beroepen waar fouten, bijvoorbeeld bij het vastzetten van lading of door het gebrek aan parkeergelegenheid, rechtstreeks uit eigen zak betaald moeten worden.

Uitdagingen op de weg

Het verkeer maakt het werk er niet eenvoudiger op. Andere weggebruikers houden steeds minder rekening met zware voertuigen, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan. Laatste moment-inhaalacties en de groeiende verkeersdrukte maken het werk stressvol en risicovol. Bovendien wordt het vinden van een parkeerplek of fatsoenlijk sanitair steeds moeilijker, terwijl dit cruciaal is voor het welzijn van de chauffeur.

Achterstanden in waardering en arbeidsvoorwaarden

De problemen gaan verder dan alleen verkeersomstandigheden. De werkbelasting van chauffeurs is de afgelopen decennia aanzienlijk toegenomen door factoren zoals hogere verkeersintensiteit, strengere regelgeving en een tekort aan personeel. Tegelijkertijd zijn de lonen en arbeidsvoorwaarden nauwelijks verbeterd. In 2019 bleek uit onafhankelijk onderzoek dat chauffeurs maar liefst 29% achterliepen op vergelijkbare sectoren – een kloof die sindsdien alleen maar groter is geworden. Dit gebrek aan structurele waardering maakt dat chauffeurs zich vaak niet serieus genomen voelen.

Cynisme over de Dag van de Chauffeur

Het is dan ook niet vreemd dat veel chauffeurs cynisch zijn over de Dag van de Chauffeur. Veelgehoorde reacties zijn:

• “Dat broodje bal is een koekje van eigen deeg.”
• “De rest van het jaar mag je weer op de Dixie gaan zitten.”
• “Het hele jaar liggen we langs de straat en nu mooi weer spelen.”

Voor velen voelt deze dag hypocriet. De beloofde modernisering van arbeidsvoorwaarden blijft al decennialang uit. Sterker nog, Europese regelgeving die minimale arbeidsvoorwaarden garandeert, wordt vaak omzeild door polderafspraken in cao’s. Dit schept geen uitnodigende of gezonde werkomgeving, zeker niet als werknemers structureel rechten worden onthouden.

Wat heeft de sector echt nodig?

De sector beroepsgoederenvervoer zou veel meer gebaat zijn bij eerlijke arbeidsvoorwaarden en structurele oplossingen. Werkgevers zouden actief met werknemers in gesprek moeten gaan om samen de uitdagingen aan te pakken. Daarnaast is steun van de overheid cruciaal. Nederland is een wereldspeler op het gebied van transport en logistiek. Het is onbegrijpelijk dat de overheid geen prioriteit geeft aan essentiële voorzieningen zoals voldoende parkeergelegenheid en goed sanitair. Terwijl in veel Europese landen nieuwe parkeerplekken worden aangelegd, worden in Nederland parkeerplaatsen juist gesloten. Dit leidt tot een toename van het zogenoemde “bermtoerisme”, een kwalijke situatie voor een sector die een economische pijler vormt.

Als chauffeur erkend worden vergt meer dan een dag

Een belangrijke boodschap voor de sector: chauffeur ben je niet één dag per jaar. Het is een manier van leven. Echte waardering komt tot uiting in betere arbeidsomstandigheden, eerlijke lonen en respect voor de mensen die Nederland draaiende houden.

Als afsluiting brengen wij graag een oud gezegde in herinnering: Zonder transport staat alles stil.

Samen staan we sterker!

Het is tijd om de echte chauffeurs naar de onderhandelingstafel te krijgen! Artikel 23, over de parkeeromstandigheden, is te belangrijk om te negeren. Alleen samen kunnen we druk uitoefenen en afdwingen dat deze essentiële verbeteringen werkelijkheid worden. VBGv is onze kracht, maar die wordt sterker met elke nieuwe stem. Sluit je aan, kom in actie en zorg dat artikel 23 niet alleen op papier staat, maar in de praktijk de bescherming biedt die wij verdienen!

Nog geen lid van VBGV?

Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.

Lees hier meer over het lidmaatschap

The post Hoeveel waarde hecht de chauffeur aan ‘De Dag van de Chauffeur’? appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Inhoud:

1. Het parkeerprobleem voor chauffeurs
2. Het parkeerprobleem speelt zich nu ook in Amerika af
3. Het parkeerprobleem voor truckers is meer dan alleen een beleidsprobleem
4. Nederland in actie: Jan Slotboom zijn strijdt tegen onrecht voor vrachtwagenchauffeurs
5. 27 augustus 2024: het hoge beroep van Jan Slotboom
6. Jij kan Jan Slotboom helpen, gewoon vanuit huis!

Het parkeerprobleem voor chauffeurs is meer dan alleen een beleidsprobleem

Deze tragische voorbeelden laten zien dat het probleem niet alleen een beleidskwestie is, maar ook raakt aan hoe we de rol van vrachtwagenchauffeurs waarderen in hogere lagen van onze maatschappij. Het toont aan dat er te weinig begrip is voor de uitdagingen en gevaren die chauffeurs dagelijks meemaken. En er door mensen onderschat gedacht wordt over de gevaren en benodigdheden die het beroep met zich mee brengt. Het is belangrijk dat men niet alleen het beleid verbetert, maar mensen ook meer respect en aandacht tonen voor het werk dat chauffeurs doen en welke faciliteiten hierbij nodig zijn.

Nederland in actie: Jan Slotboom zijn strijdt tegen onrecht voor vrachtwagenchauffeurs

Al jaren zetten enkele gedreven mensen zich in voor het parkeerprobleem van vrachtwagens. Onder hen is Jan Slotboom. Zo ook een aantal kaderleden van VBGv, die herhaaldelijk bij Rijkswaterstaat aan de bel hebben getrokken en zelfs 112 heeft gebeld hebben bij onveilige situaties. Helaas werden hun oproepen vaak genegeerd. In de actiegroep zitten vijf kaderleden waarvan er drie zijn overgestapt van een reguliere vakbond naar onze Vereniging Beroepsgoederenvervoer.

Kiezen voor eigen veiligheid en die van mede weggebruikers kost 500 euro en een strafblad

Na een lange werkdag zocht hij in de vroege avond naar een veilige parkeerplek voor zijn vrachtwagen. De drukte op parkeervoorzieningen en het gebrek aan parkeerplaatsen maakten het vrijwel onmogelijk om iets te vinden.

Toen de uren vorderden en de situatie steeds nijpender werd, zag Jan geen andere optie dan zijn vrachtwagen buiten de Shell poort doch binnen de bebouwde kom te parkeren. Dit was eigenlijk niet toegestaan voor lege on-gereinigde vrachtwagens waar gevaarlijke lading in gezeten heeft. Maar door de vermoeidheid en het gebrek aan alternatieven had hij geen andere keuze. Hij koos voor zijn eigen veiligheid en die van anderen. Het was een noodoplossing om veilig te kunnen rusten, iets wat elke chauffeur na een werkdag van 13 uur hard nodig heeft.

De boete vond hij tussen de ruitenwisser. “Toen heb ik mijn verhaal gedaan zegt Jan, maar de handhaving nam hier geen genoegen mee. Jan, een harde werker, kreeg toch een bekeuring. Notabene een “strafblad” zegt Jan met duidelijk verdriet en frustratie in zijn stem. Deze harde gevolgen, ondanks zijn uitleg over de omstandigheden, maakten hem vastberaden om nog niet op te geven. Jan voelde zich diep geraakt door de onrechtvaardigheid van de situatie en besloot in beroep te gaan.

Hulp4Jan.S vecht voor hun collega’s in het beroepsgoederenvervoer

Hun motivatie om tegen de boete en het strafblad in te gaan, komt voort uit de sterke wens om het probleem onder de aandacht te brengen en gezamenlijk te strijden voor verbetering. Zo wil ook Jan niet alleen zijn eigen situatie rechtzetten, maar met de actiegroep ook de bredere problemen waarmee vele chauffeurs dagelijks te maken hebben onder de aandacht brengen.

Deze moedige actie is een krachtige oproep aan de politiek en aan iedereen die betrokken is bij en in de transportsector: het is tijd voor structurele veranderingen en een eerlijke behandeling van vrachtwagenchauffeurs.

27 augustus 2024: het hoge beroep van Jan Slotboom

Op 27 augustus 2024 vond eindelijk het hoger beroep plaats waarbij Jan Slotboom het opnam voor onze sector. In een goed gevulde zaal met gelijk gestemde chauffeurs verdedigde hij zijn zaak tegenover drie rechters. De advocaat-generaal (OvJ) benadrukte de noodzaak om de wet te handhaven, ondanks zijn begrip voor de situatie. Jan legde uit dat hij fysiek niet in staat was verder te rijden, uit angst voor een “slaapongeval”.

Zijn advocaat benadrukte het gebrek aan parkeerplaatsen en verwees naar relevante rapporten. De OvJ verlaagde de eis naar 250 euro voorwaardelijk. De uitspraak volgt op 8 oktober 2024. Tot die tijd blijft het spannend voor actiegroep team Hulp4Jan.S.

Ook jij kan Jan Slotboom helpen, gewoon vanuit huis!

Als Vereniging Beroepsgoederen vervoer (VBGv) hebben we Jan Slotboom altijd gesteund, en dat blijven we doen. Zijn zaak is hét voorbeeld van het parkeerprobleem waar wij allemaal mee te maken hebben. Nu is het tijd om dit probleem echt aan te pakken!

Om dit krachtig te doen, hebben we jouw hulp nodig. Vul anoniem onze korte enquête in en deel jouw ervaringen. Samen kunnen we aantonen hoe groot het probleem is en echte verandering afdwingen.

Laat Jan niet alleen in deze strijd!

Ga naar de enquête

The post UPDATE: Gebrek aan parkeerplekken voor chauffeurs een groot en gevaarlijk probleem appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Verslag van het hoge beroep

De sfeer was geladen met spanning en verwachting, terwijl de rechtszaal gevuld was met zowel pers als belangstellenden. Het Algemeen Dagblad (AD) was aanwezig om verslag te doen, terwijl TV/Radio Rijnmond zorgde voor de televisieverslaggeving.

De voorzitter van de rechtbank, met een rustige maar doortastende uitstraling, opende de zitting met een gedetailleerde opsomming van de feiten. Zijn gezicht leek een mengeling van concentratie en medeleven, wat de aanwezigen geruststelde in de anders gespannen zaal. Na de opsomming kwam de advocaat-generaal, kortweg OvJ genoemd, aan het woord. Hij herhaalde de punten die al eerder in de eerste rechtszaak waren besproken en bevestigde de onbetwistbaarheid van de feiten.

De rechter stelde Jan Slotboom vele vragen, waarbij zijn blik gefocust was op het beantwoorden van elk detail. De vragen waren zorgvuldig geformuleerd om een helder beeld te krijgen van de omstandigheden die Jan tot zijn beslissing hadden gebracht. De media was goed op de hoogte van de zaak, en zowel de OvJ als de rechter leken begrip te hebben voor de complexiteit van de situatie. De OvJ erkende de problematiek van vrachtwagens die ’s avonds op pechstroken parkeren vanwege het tekort aan veilige parkeerplaatsen. Toch bleef hij vasthouden aan de noodzaak om de wet te handhaven. De mogelijkheid om Jan vrij te spreken op basis van de jurisprudentie werd als problematisch beschouwd; een vrijspraak zou immers een precedent scheppen voor andere chauffeurs om regels te negeren onder vergelijkbare omstandigheden.

Jan, zichtbaar vermoeid en aangeslagen, legde uit dat hij niet alleen richting het oosten, maar ook naar het westen, richting de Botlek of zelfs Maasvlakte, had moeten rijden om een parkeerplaats te vinden. Hij gaf aan dat hij volledig uitgeput was en niet meer op de snelweg durfde te rijden, met de wens om zo snel mogelijk te rusten. De advocaat van Jan herhaalde de argumenten dat het kiezen om te parkeren op de pechstrook een weloverwogen beslissing was om een “slaapongeval” met mogelijke ernstige gevolgen te voorkomen.

De advocaat verwees naar een e-mail die naar de rechtbank was gestuurd, met daarin artikelen over ongevallen van vrachtwagenchauffeurs die op vluchtstroken parkeren, en een rapport van Royal Haskoning dat benadrukte dat er dagelijks meer dan 4000 parkeerplaatsen voor vrachtwagens ontbreken. Hoewel de rechter zich deze mail niet kon herinneren, bleek de griffier wel goed op de hoogte van de inhoud.

Na deze betogen kreeg Jan nogmaals de kans om het woord te nemen. Vervolgens kwam de OvJ met een aangepaste strafeis: in plaats van de eerdere boete van 500 euro voorwaardelijk, werd nu een boete van 250 euro voorwaardelijk geëist. Hoewel de straf verminderd was, zou dit nog steeds resulteren in een strafblad voor Jan, die geen ernstig ongeval had willen veroorzaken.

De uitspraak van de rechtbank zal op 8 oktober 2024 om 09.00 uur worden gedaan. Tot die tijd blijft het team Hulp4Jan.S in spanning afwachten.

Ook jij kan Jan Slotboom helpen, gewoon vanuit huis!

Als Vereniging Beroepsgoederen vervoer (VBGv) hebben we Jan Slotboom altijd gesteund, en dat blijven we doen. Zijn zaak is hét voorbeeld van het parkeerprobleem waar wij allemaal mee te maken hebben. Nu is het tijd om dit probleem echt aan te pakken!

Om dit krachtig te doen, hebben we jouw hulp nodig. Vul anoniem onze korte enquête in en deel jouw ervaringen. Samen kunnen we aantonen hoe groot het probleem is en echte verandering afdwingen.

Laat Jan niet alleen in deze strijd!

Ga naar de enquête

The post Verslag Hoger Beroep Jan Slotboom appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Inhoud:

1. Ernst van de situatie
2. Gevolgen voor vrachtwagenchauffeurs
3. Rol van de werkgevers
4. Financiële aspecten en de rol van de Vereniging Beroepsgoederenvervoer
5. Samen staan we sterker

Ernst van de situatie

Het gebrek aan parkeergelegenheden voor vrachtwagens is schrijnend en wordt grotendeels veroorzaakt door inadequaat overheidsbeleid. Hoewel er volgens officiële rapporten 4200 commerciële parkeerplaatsen beschikbaar zouden zijn, is dit aantal bij lange na niet toereikend. Deze situatie leidt tot gevaarlijke omstandigheden voor weggebruikers en vrachtwagenchauffeurs

Gevolgen voor vrachtwagenchauffeurs

Herken jij als vrachtwagenchauffeur het probleem dat je vaak gedwongen bent om rustpauzes te nemen op plekken die eigenlijk niet geschikt zijn als vrachtwagenparking? Dit is een situatie waar duizenden chauffeurs mee te kampen hebben. Deze noodgedwongen stops op ongeschikte locaties veroorzaken niet alleen overlast en gevaar voor andere weggebruikers, maar ook een gebrek aan voldoende rust- en sanitaire voorzieningen voor de chauffeurs zelf.

Vaak ontbreekt het op deze plaatsen aan faciliteiten zoals toiletten, simpelweg omdat ze niet voldoende zijn afgestemd op het beroepsgoederenvervoer. Dit tekort aan essentiële voorzieningen kan een negatieve invloed hebben op de gezondheid en het welzijn van de chauffeurs, waardoor hun vermogen om veilig en efficiënt te rijden mogelijk wordt aangetast. Het is hoog tijd dat er actie wordt ondernomen om dit probleem aan te pakken en te zorgen voor betere parkeergelegenheid voor vrachtwagenchauffeurs.

Rol van de werkgevers

Hoewel het parkeerprobleem op zichzelf geen onderhandelbaar punt is in cao-onderhandelingen met werkgevers, betekent dit niet dat de belangen van werknemers niet geschaad worden. Vereniging Beroepsgoederenvervoer komt op voor deze belangen en vind dat werkgevers hun verantwoordelijkheid moeten nemen en bijdragen aan een oplossing voor deze prangende kwestie.

Financiële aspecten en de rol van de Vereniging Beroepsgoederenvervoer

De kosten voor parkeren, die momenteel vaak nog door werknemers worden gedragen, moeten volgens de Vereniging Beroepsgoederenvervoer onderdeel worden van bedrijfskosten. Dit vereist een nieuwe aanpak in de cao, waarbij parkeerkosten logischerwijs voor rekening van de werkgever komen.

De Vereniging Beroepsgoederenvervoer pleit voor een herziening van de huidige situatie en verwijst hierbij naar artikel 23 van haar arbeidsvoorwaardenbeleid. Het is hoog tijd dat er concrete stappen worden gezet om deze problematiek aan te pakken en werknemers in het beroepsgoederenvervoer de veiligheid en rust te bieden die zij verdienen.

Samen staan we sterker!

Door lid te worden van Vereniging Beroepsgoederenvervoer kunnen we samen artikel 23 uit ons arbeidsvoorwaardenbeleid beter afdwingen. Samen kunnen we onze stem laten horen en druk uitoefenen op beleidsmakers en werkgevers om de noodzakelijke veranderingen door te voeren. Lid worden is eenvoudig en biedt niet alleen individuele voordelen, maar versterkt ook onze positie als collectief. Laten we samen strijden voor betere arbeidsvoorwaarden en een veiligere werkomgeving voor alle werknemers in het beroepsgoederenvervoer.

Nog geen lid van VBGV?

Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.

Lees hier meer over het lidmaatschap

The post Ernstig tekort aan parkeergelegenheden in het Beroepsgoederenvervoer appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.

Inhoud:

1. De oplossing voor het gebrek aan geschikte parkeerplaatsen
2. Flexibiliteit in vergoedingen voor parkeren
3. Conclusie: Een stap in de goede richting
4. Samen gaan we voor betere omstandigheden
5. Sluit je aan bij artikel 23

De oplossing voor het gebrek aan geschikte parkeerplaatsen

Vanuit de Vereniging Beroepsgoederenvervoer zien we deze problematiek en willen we concrete oplossingen aandragen. Eén van onze voorstellen richt zich op het vergoeden van parkeerkosten voor chauffeurs die genoodzaakt zijn gebruik te maken van betaalde parkeergelegenheden. Wij staan ervoor dat deze kosten voor 100% worden vergoed als het gaat om het parkeren van het bedrijfsvoertuig voor nachtrust.

Flexibiliteit in vergoedingen voor parkeren

Als de uitbater een deel van de parkeerkosten teruggeeft in de vorm van tegoed voor bijvoorbeeld eten of sanitair, dan vinden wij het logisch dat de werknemer deze gecrediteerde kosten zelf betaalt. Maar als de werknemer geen gebruikmaakt van dit tegoed, dan moet de werkgever alle parkeerkosten betalen. Het voertuig is namelijk eigendom van de werkgever en parkeerkosten horen bij de normale bedrijfskosten in het beroepsgoederenvervoer.

Conclusie: Een stap in de goede richting

Door het vergoeden van parkeerkosten voor beroepsgoederenvervoerders kunnen we een belangrijke stap zetten in het verbeteren van de werkomstandigheden voor chauffeurs. Het biedt hen niet alleen de broodnodige rust die ze verdienen, maar het toont ook de erkenning van hun essentiële rol in het transportwezen. Als Vereniging Beroepsgoederenvervoer streven we ernaar om dit voorstel te realiseren en de belangen van onze leden te behartigen in deze kwestie van parkeergelegenheid.

Samen gaan we voor betere omstandigheden

Hoe meer leden Vereniging Beroepsgoederenvervoer heeft, des te groter de kans is dat we artikel 23 kunnen afdwingen bij beleidsmakers. Als collectief staan we sterker en kunnen we beter onze stem laten horen aan degenen die het beleid bepalen. Laten we samen strijden voor betere arbeidsvoorwaarden en een veiligere werkomgeving voor alle werknemers in het beroepsgoederenvervoer. Sta jij achter artikel 23? Word vandaag nog lid en samen maken we het verschil.

Wil jij artikel 23 steunen?

Schrijf je vandaag in en profiteer direct van de voordelen van een lidmaatschap bij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer, zoals deskundig advies en ondersteuning bij al je vragen en uitdagingen in de transportsector.

Lees hier meer over het lidmaatschap

The post Artikel 23: Ons plan voor het verbeteren van parkeergelegenheden voor het beroepsgoederenvervoer appeared first on Cao Beroepsgoederenvervoer.