Definitief onderhandelingsresultaat van de cao Beroepsgoederenvervoer 2026

Er is een akkoord bereikt over de cao Beroepsgoederenvervoer 2026. De onderhandelingen zijn afgerond, de bonden legden het resultaat met een positief advies voor aan hun leden. De leden hebben met ruime meerderheid vóór gestemd. Het akkoord geldt voor één jaar — Hoewel het zeker geen grote sprong vooruit is, zijn er wel opvallend veel van de arbeidsvoorwaarden uit het AVB van Vereniging Beroepsgoederenvervoer mee genomen in de nieuwe CAO. Buiten de 4% op loon en verblijfsvergoeding zijn er een aantal onrechtvaardigheden verdwenen. Daarnaast ook inkomens verhogende zaken toegevoegd en is er een fundering gelegd voor een meer heldere en eerlijkere toekomst. Helaas blijft de echte modernisering wéér uit.

Hieronder leggen we uit wat er precies in het akkoord staat, en waar VBGv de afgelopen jaren een rol in heeft gespeeld.

In het kort: wat is er afgesproken?

• Looptijd: van 1 januari tot en met 31 december 2026
  → een bewuste keuze, vanwege de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel in 2027.
• Loon: per 1 januari 2026 gaat het loon met 4% omhoog.
• Verblijfskosten gaan ook binnen het convenant met belastingdienst met max 4% omhoog.
• RVU-regeling (zwaar werk): wordt ongewijzigd voor 5 jaar voortgezet.
  Dat betekent dat de mogelijkheid om eerder te stoppen met werken blijft bestaan. Er is echter helaas geen reparatie uitgevoerd om de financiële krater tussen loon tijdens werken en de RVU op te vangen.
• Waarde van een vakantiedag:
  Vakantieloon wordt eindelijk conform wetgeving berekend. Dus100% van alle structurele toeslagen, overuren, en ook zaterdag en zondag uren tellen mee voor de berekening van vakantieloon (je loon tijdens vakantie) Dit geld wettelijk voor alle verlofdagen! niet zoals voorheen voor 22 wettelijke dagen. Hopelijk is dit in het akkoord ook een op een volgens wet meegenomen!
  Dit sluit na 13 jaar eindelijk aan op wat Europees recht al jaren voorschrijft.
• Geen minimum-cao, wel minimum-bepalingen:
  Werkgevers mogen middels vastgelegde regels meer betalen dan de cao, maar niet minder.
  Deze ondergrenzen gelden nu ook voor niet-rijdend personeel.
• Stagevergoeding: stijgt naar minimaal € 300 per maand.
• Laadtijd = werktijd:
  De tijd die chauffeurs onderweg aan de laadpaal staan met een elektrische vrachtwagen, telt als werktijd.
• Parkeerkosten:
  Kosten voor bewaakte parkings zijn voortaan voor rekening van de werkgever na aftrek vouchers.
• Werkgroepen en vervolgonderzoeken:
  Er komen werkgroepen over onder meer mantelzorg, arbeidstijden, en een verkenning van de 80-90-100-regeling.
• Er komt een paritair (onafhankelijk) nalevingsinstituut. Hopelijk niet uit de SOOB pot betaald daar dan de onafhankelijkheid door de gullegevers uit de polder het infuus zijn voor het paritair beleid.
• De duur van het opladen van E-trucks is werktijd!

Waarom VBGv dit een belangrijk resultaat vindt

Bij VBGv volgen we de cao-ontwikkelingen op de voet. Niet omdat we per se “aan tafel” moeten zitten, maar omdat we willen dat de echte praktijkstem van chauffeurs gehoord wordt.

We zien in dit akkoord duidelijk terug wat we de afgelopen jaren in de media, in gesprekken met werkgevers én in ons Arbeidsvoorwaardenbeleid (AVB) hebben aangekaart:

• Na decenia van onrecht, eindelijk erkenning voor vakantieloon volgens de wet.
  VBGv kaartte sinds de wetgeving ingevoerd is aan dat het vakantieloon door cao onrechtmatig werd berekend.
  Die druk heeft gewerkt: het wordt nu ook eindelijk vastgelegd in de cao.
• De standaard-cao is behouden.
  Gelukkig geen uitgeklede minimumvariant, maar een standaard cao met vaste ondergrenzen en meer ruimte om beter te belonen. Hiermee blijft de solidariteit onder werknemers in de sector gehandhaafd.
• Meer aandacht voor naleving en transparantie.
  De verplichting om dienstcorrecties te onderbouwen en gegevens uit de boordcomputer inzichtelijk te maken, komt voort uit de druk vanuit de werkvloer.
• Voorbereidingen naar oprichting Paritair Nalevingsorgaan. Een zeer belangrijk onafhankelijk instituut om onderlinge belangen binnen gevestigde partijen buiten te sluiten en de garantie op controle van arbeidsvoorwaarden te kunnen waarborgen.

bovenstaande laat zien dat invloed niet alleen komt van een stoel aan de onderhandelingstafel.
Door inhoudelijk, doortastend, zichtbaar en volhardend te blijven, bereik je ook iets buiten die zaal. VBGv gaat dan ook zeker kei hard door!

Wat nog ontbreekt

We moeten eerlijk blijven: dit akkoord is geen eindpunt. Met een inflatie die nog altijd heel hoog is, valt een loonsverhoging van 4% karig uit. Ook blijft wéér echte modernisering uit:

• De 8-uurs werkdag als overwerk-norm is opnieuw niet geregeld.
• De 80-90-100-regeling (minder werken met behoud van deel loon en pensioen) komt er niet; hooguit een onderzoek.
• De jammer genoeg ongewijzigde RVU verlenging, vangt de inkomenskrater die ontstaat door structureel overwerk tijdens het werkzame leven niet op. Hierdoor blijft de RVU (zo goed als) onbruikbaar voor chauffeurs.
• De in de cao vastgelegde discriminatie op medische gronden bij rijbewijskeuringen is niet ter tafel gebracht! Een onverteerbaar onrecht wat VBGv betreft.

Hier blijft VBGv op sturen. Immers, een werknemer die een leven lang structureel meer dan 55 uur werkt, verdient ook de sociale zekerheden en een cao en pensioen die passen bij de realiteit van zijn arbeidsverleden.

Wat betekent dit voor jou als chauffeur?

Vanaf januari 2026:

• zie je de 4% loonsverhoging op je loonstrook;
• Verblijfskosten gaan met 4% omhoog;
• ben je verzekerd van een eerlijker vakantieloon;
• mag je laadtijd onderweg als werktijd tellen;
• krijg je parkeerkosten op bewaakte parkings vergoed.
• wordt het cao boekje hopelijk eindelijk leesbaar voor werknemers en werkgevers welke nu veelvuldig struikelen over de complexiteit van de teksten;
• komt er een onafhankelijke nalevingscommissie waardoor belangen vrije controle op alle cao partijen mogelijk is;

let op: de cao-tekst wordt dus herschreven, sommige artikelen krijgen dus een nieuwe, duidelijkere formulering.

De kracht van samen

Dit cao principeakkoord is niet het werk van één partij. Maar laat zien dat onze gezamenlijke inzet — via media, leden, en het AVB van VBGv — effect heeft. Wij blijven kritisch, maar ook constructief: als het beter kan, zeggen we dat; als er stappen vooruit worden gezet, erkennen we dat.

VBGv blijft de stem van de chauffeur die het werk écht doet. Met of zonder stoel aan de onderhandelingstafel. Door onze inzet zijn arbeidsvoorwaarden zichtbaarder en begrijpelijker dan ooit tevoren, dat heeft duidelijk zijn weerslag op de sector en zijn innerlijke kracht.