Wanneer je plotseling wordt ontboden bij je manager, weet je vaak al dat er iets speelt.
Maar als je tegenover je directeur en een onbekende man in pak komt te zitten, voel je dat het menens is.
In dit artikel lees je het verhaal van een van onze leden — over hoe zijn ontslag verliep, en hoe VBGv hem hielp om weer rust en zekerheid te vinden.
Inhoudsopgave artikel
Een ongemakkelijk gesprek
Het liep al een tijdje stroef met zijn planner, de werkzaamheden en het directe contact. Het leek alsof er niet meer naar hem werd geluisterd. Hij ploeterde voort, maar leuk werken was het allang niet meer.
En dan ineens dat gesprek. De manager, de directeur, en een onbekende man in pak die het woord voert. Kalm legt hij uit dat er “wrijving” is en dat er een “onwerkbare situatie” zou zijn. Het komt erop neer dat de wegen beter kunnen scheiden.
Binnen een kwartier stond hij buiten. Beduusd. Met vrijstelling van werk en een concept vaststellingsovereenkomst (VSO) in zijn hand.
De oorzaak: zeggen waar het op staat
Achteraf werd veel duidelijk. Hij had regelmatig gewezen op veiligheidsproblemen en onwerkbare situaties. Hij was verbaal sterk en liet zich niet makkelijk wegzetten. Dat werd hem niet in dank afgenomen. En dit was het resultaat: ontslag.
Eén telefoontje dat alles veranderde
Thuis belde hij de Vereniging Beroepsgoederenvervoer (VBGv). Een vakbond voor en door chauffeurs, met volledige rechtsbevoegdheid.
“De man die opnam, hoorde mij rustig aan. Geen onderbrekingen, geen haast. Eindelijk iemand die begreep wat er speelde.”
Er werd gevraagd naar de werksituatie, de thuissituatie en zijn toekomstvisie. Samen kwamen we tot een heldere conclusie: teruggaan was geen optie, maar netjes uit elkaar wel. Hij stuurde alle documenten op: arbeidsovereenkomst, loonstroken en correspondentie. Dat bracht orde in de chaos.
Van onrust naar perspectief
Het eerste gesprek met VBGv bracht direct rust. Er was iemand die wist wat te doen en die zijn belangen serieus nam.
Na twee weken van onzekerheid kwam er goed nieuws: dankzij de inzet en kennis van VBGv werd een nieuwe overeenkomst bereikt — eerlijk en werkbaar voor beide partijen.
“Geen gouden handdruk, maar wel tevreden. Er is weer licht aan het eind van de tunnel.”
Wat je van dit verhaal kunt leren
- Teken niet meteen; laat een deskundige meekijken.
- Bewaar je documenten en communicatie zorgvuldig.
- Een rustig gesprek met VBGv kan het verschil maken.
De afloop: eerlijk en met perspectief
Leen Drooger, belangenbehartiger bij Vereniging Beroepsgoederenvervoer:
“De inhoud van de vaststellingsovereenkomst is naar tevredenheid van beide partijen aangepast.
Dat ging niet zonder slag of stoot — over en weer is pittige, maar altijd professionele correspondentie gevoerd. Er is gewikt en gewogen, en hoewel het geen gouden handdruk is geworden, is ons lid financieel meer dan tevreden. Er gloort weer licht aan het eind van de tunnel. Er is weer perspectief.”
Het lid vertelt:
“Ik ben blij dat ik lid ben van een vakbond die direct voor me klaarstond, een luisterend oor had en meteen tot actie overging. Alleen had ik dit nooit voor elkaar gekregen. Hopelijk is dit een wake-upcall voor iedere werknemer: laat je niet overvallen, maar zorg dat iemand aan jouw kant meekijkt.”
Over de auteurs
Een willekeurig lid en Leen Drooger.
Leen kent de sector door en door: bijna 20 jaar vakbondservaring en ruim 15 jaar als ondernemingsraadslid.
Hij was één van de oprichters van Chauffeurstoekomst en is sinds 2022 verbonden aan Vereniging Beroepsgoederenvervoer als bestuurslid en individuele belangenbehartiger.
“Ik heb passie voor arbeidsrecht en kan slecht tegen onrecht.” – Leen Drooger
